Steun ons en help Nederland vooruit

vrijdag 12 mei 2017

Verslag debat “radicalisering in Nederland”

Op 4 april j.l. organiseerde de thema afdeling Internationale Samenwerking een debat over (islamitisch) radicalisme in Nederland. Een  verslag van Lidwien van Langen.

Dit debat is tot stand gekomen doordat we de schrijver Maarten Zeegers wilden uitnodigen naar aanleiding van zijn boek “Ik was een van hen”. Een undercoverstudie hoe moeilijk het is om als gewone westerling verbinding te leggen in de oude wijken van Den Haag. Hij kon geen andere manier vinden dan door zich voor te doen als  bekeerling tot de islam.

De bedoeling van het debat was om vooral inhoudelijk in te gaan op de religieuze stromingen, zoals het salafisme en wat de invloed hiervan is op jongeren. Tijdens het debat werd enkele keren bevestigd dat hierdoor de islam als geheel als radicaal wordt gezien en niet de gewone beleving van de islam wordt benadrukt. Toch volgde ook de nuancering. Iman Elforkani wil de mogelijkheid van interpretaties van de islam promoten bij jongeren en deze als tegenwicht bieden voor de radicale islamitische stromingen die zichzelf als “ware” islam betitelen.

Ook Karima van Oumnia Works verwoordde dat moeders benadrukken dat er een religieus maatschappelijk weerwoord nodig is als jongeren radicaliseren. Zij faciliteert trainingen voor moeders in de wijk die te maken hebben met radicaliserende kinderen. Hierin komt naar voren dat de moeders vaak geen hulp van de overheid zoeken, er is wantrouwen jegens de overheid.

Bart Schuurman, onderzoeker aan de Universiteit Leiden, heeft de Hofstadgroep onderzocht. Radicalisering en geweldpleging is niet op radicale ideeën gestoeld, maar wordt voornamelijk getriggerd door persoonlijke kenmerken en omstandigheden. En die zijn heel divers. Er kunnen weinig algemene of  eenduidige oorzaken gevonden worden. Deze zitten helemaal niet in “de radicale islam” an sich maar in de aantrekkingskracht van een extreem idee in het algemeen. (denk ook aan andere terroristische groeperingen zoals RAF, ETA, IRA etc.)

Uit de discussie kwam  naar voren dat we moeten ophouden met het gebruiken en toepassen van allerlei termen en definities. De essentie blijft hetzelfde, namelijk: mensen vervreemden zich en wenden zich van onze samenleving af. Ze zoeken daarbij allerlei gronden en theorieën om hun gedrag te rechtvaardigen. De toekomst ligt in het toepassen van het juiste narratief en het spreken van ‘dezelfde’ taal. Met als doel: verbinden met al onze jongeren. Ook hier had Elforkani een opmerking. Hij wilde radicalisering loskoppelen van de integratie, maar ziet het als een probleem van andere aard. Deze jongeren zijn goed geïntegreerd, maar missen ergens de boot doordat ze niet gehoord worden. De ouderen in de moskeebesturen kunnen ook geen antwoord geven op de moderne levensvragen.

Onze debatleider Samira Rafaela heeft al meerdere debatten geleid over radicalisering en ze vond dat dit één van de meest vruchtbare bijeenkomsten over radicalisering was. Dit heeft vooral te maken met de aanwezigheid van de ‘politiek’ en een aantal concrete suggesties.  Ze had als gespreksleider bewust gekozen voor sturen op gedeelde belangen en gedachtegangen i.p.v. botsingen.

We gaan als thema afdeling  graag aan de slag met Tweede Kamerlid Salima Belhaj om haar punt uit te werken hoe we omgaan met de geopolitieke uitdagingen, en hoe de Nederlandse overheid hierop kan reageren als betrouwbare bron van nieuws. We willen tenslotte een remedie vinden voor de groep die de overheid nu wantrouwt en de mensen weer verbinden met maatschappij.